hati owh hati

Kita kenal dah genap setahun Byk benda berlaku antara kita selama ni. 

Waktu awal perkenalan kita, awak baik sangat. Awak tolong saya time saya susah. Saya mula rasa awak penting dalam hidup saya. Tapi one day awak kate awak syg sgt2 kat saya. Saya pun cakap lah saya pun sayang awak. Saya langsung tak expect yang awak ada maksud tersirat disebalik kata2 tue. Saya pun layan je la.Lepas beberapa bulan, awak propose kat saya. Saya x pernah ada niat cam tue dalam hati. Saya x sedar dalam perhubungan kita,saya dah wat awak berharap kat saya.Saya mengaku yang tue semua salah saya. Saya tak sanggup lukakan hati awak dan saya suruh awak tunggu tuk jawapan saya. Sementara menunggu jawapan,kita berdua still in contact cam biasa. Tapi saya sedar gaya awak layan saya berubah. Awak jadi lebih caring daripada biasa. Awak contact saya setiap masa. Mesti awak wat cam tue sbb nak ambik hati saya kan. Pada awalnya saya cuba bukak hati saya tuk awak.Sbb tu saya suruh awak tunggu. Walau betapa bersungguh2 saya cuba pun,still sy sedar saya tak mampu bukak hati saya. Saya tau awak tau sebabnya.. Hati saya hanya milik seorang. Takda sesiapa ley ubah kenyataan tue. Saya mula jauhkan diri daripada awak.Saya rasa bersalah tapi ini je jalan penyelesaian yang ada. Saya nasihat awak supaya lupakan niat hati awak. Tapi awak sangat degil. Awak slalu call saya. Saya selalu ignore. Awak msg saya tak reply. Saya wat smua ni bukan sbb saya bencikan awak tapi saya nak awak berhenti berharap.Saya x nak kecewa satu hari nanti. Lama lepas tue,awak kata kita kawan je.Saya pun happy sgt2. So kita berkawan lagi sama seperti dulu. Bile dah beberapa bulan,awak kate awak tak boley nak terima saya sebagai kawan. Situation dah kritikal. Awak sangat setia, sayang saya sepenuh hati sbb saya first love awak. Awak.. saya minta maaf,awak bukan first love saya. Awak mula mendesak. Sejak dari tue saya takut contact awak. Saya ignore awak lagi.

Situasi sekarang:

Awak call,saya jawab. (Berapa lama lagi saya nak lari). Lepas bagi salam, mesti awak cakap” Sayang,abg rindu” tah beribu kali saya dah marah tuk panggil nama saya je. Saya x suka dipanggil sayang. (balik pada storyline) Saya bersimpati dengan awak. Saya pun rindu saat kita berkawan dulu. Tapi apa daya,saya juz mampu kata “yela”. Lepas tue awak ulang lagi ayat same dengan harapan saya akan balas ayat yang sama seperti yang awak kata. Saya mula hilang mood nak bercakap. Laz2 saya ckp “ so kalau rindu, nak ina wat ape” pastu mula awak nak mengatal. Awak kata “sayang sikit” time tue Tuhan aje tau ape rasa hati saya. Saya malas nak marah2. Saya pon tuka topic lain  Tapi awak ulang ayat yang sama. Saya pon cakaplah”tak boleh” awak desak saya saya lagi. Awak bagaikan menunggu2 tuk dimarah. Bila saya tegaskan lagi keputusan, awak hang hanpon cam tue je. Saya sangat sakit hati. Saya paham kasih sayang awak tp awak pun kena la paham yang saya x mampu cintakan awak. Kalau dah jodoh, xkan ke mana. Semoga awak jumpa wanita yang lebih layak terima cinta awak

So at this moment… I love being single very100x much.  JJJJ